سمیه - تهران- آقای وحید - شوهر من در کوچه و خیابان، فروشگاه و رستوران و هرجا که باشیم به دخترها و زنها خیره می شود و من از این کار او به شدت در رنج و عذابم، و در مقابل اعتراض من لجاجت می کند، چه باید بکنم؟
نگاه کردن امری طبیعی است، خود شما هم شاید نگاهتان به صحنه های جالب توجه خیره بماند، همانگونه که قبلا عرض شد در هر عملی نیت مهم است، خود شما شوهرتان را می شناسید و می دانید نگاه هایش به چه منظور است.
اگر دختری بسیار غلیظ آرایش کند، لباسهای چسپان و کوتاه به تن کند، موهایش را حالت دهد، به نوعی خاص راه رود و صدایش را تغییراتی دهد و به گونه ایی ویژه سخن گوید، نگاه مردها و زن ها را به خود جلب می کند، یا اگر مردی با تیپ خارج از عرف در معابر ظاهر شود، آیا خود شما برای لحظه ایی به این صحنه ها خیره نمی شوید؟ پس نباید حساسیت بیش از حد به خرج داد، نگاه را که نمی توان همواره کنترل کرد، خواهر عزیز بسیاری از مراجعین عنوان می دارند ما صرفا از روی کنجکاوی نگاه می کنیم که نگاهمان شامل همه مردم است نه جنسیت خاص، و همسرمان را هم بسیار دوست داریم.
و اما شما... اگر نگاه شوهر جوانتان شهوت آلود و همراه با نیاز است شاید مقصر شمایید، که نتوانستید احساس او را از آن خود کنید، شاید از کمبودی از سوی شما در رنج است؟ وضعیت ظاهری خود از لحاظ پاکیزگی، کلام دلنشین، پوشش مناسب و رابطه جنسی و... مورد بازنگری قرار دهید، بهانه جویی و توجیهات روزمره را هم کنار بگذارید، نگوئید بد اخلاق است ، خسیس است، پول نمی دهد لباس بخرم، کمی خلاقیت و ابتکار می خواهد و شوخ طبعی و نشاط.
اضافه می کنم بسیاری از نگاه ها از روی کنجکاوی است بسیاری از زنها به مردها نگاه می کنند اما حساسیت بیشتر از طرف زن هاست که چرا شوهرشان به خانمی نگاه کرد!
حال که در مورد نگاه سخن به میان آمد، لازم است این را اضافه کنم که گاه اشکال از عملکرد سیاستگذاران و فرهنگ غلط حاکم بر جامعه است. دختری خانمی از مراجعین به من می گفت واقعا از جامعه مان در حیرتم. گفتم چه شده، گفت در معابر که راه میروم اتفاق افتاده است که از همه اقشار به خودم یا دیگر دختران جوان متلک می گویند، با اینکه ظاهرم متناسب با عرف جامعه است. خدا نکند در تاریکی در کوچه خلوتی قرار بگیرم، ترس وجودم را می گیرد، باور کنیم از تیر نگاه زهرآگین، حتا بعضی روحانی نماها، مامورهای نیروی انتظامی که گاه با چراغ زدن محدودیت های جامعه و عقده شان را به رخ می کشند در حیرتم. و این نیست مگر به خاطر تندرویهای پیشین و عدم تعادل در برخوردها، ایشان در ادامه گفت در برخی کشورهای اروپایی مثل آلمان، سوئد، نروژ بوده ام، در نیمه شب علاوه بر امنیت، هیچ فردی به خودش اجازه نمی دهد چنین جسارتهای سبکسرانه ایی را روا دارد چرا باید در یک کشور اسلامی اینگونه باشد، البته در کشور عربستان هم عربها بسیار وقیحانه عمل می کنند.
فرق نمی کند، چرا ما باید به یک مشاجره خصوصی، به یک بیمار روحی، یک معلول، به تجارت و کلا به زندگی دیگران نگاه مداخله گرانه کنیمُ در بسیاری از کشورهای خارجی مردم سرشان در لاک خودشان است و حساب کشی دیگران را نمی کنند، که چه خورد، چه پوشید، چه گفت، کجا رفت و...
اما آنجا که باید به یاری حادثه دیده ایی بشتابیم، متاسفانه برخی از ما روی برمی گردانیم.
بیائید به کردار نیک، گفتار نیک و پندار نیک نگاه و عمل کنیم.